తేనె కన్నా తీయనయన తెలుగు భాషకు అంతర్జాతీయ గుర్తింపు లబించిన సంగతి మనకు తెల్సిందే . తెలుగు భాష వేల సవత్సరాల క్రితమే ఉందన్న ఆధారాలున్నప్పటకి ఆది కవి నన్నయ్య మహాభారతాన్ని తెలుగు లోకి అనువధించడం తో ఒక్కసారిగా తెలుగు మాధుర్యం అందరికి తెలిసిందే . దేశభాషలందు లెస్స అని శ్రీకృష్ణదేవరాయులు వందల సవత్సరాల క్రితమే కీర్తించినా ''ఇటాలియన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్'' అంటూ పండితులు పొగిడిన తెలుగువాడి మానసిక సంతృప్తి కె పనికి వచ్చింది . నేను తెలుగు వాడిని అంటూ గుండెలు నిండా గాలి పీల్చికుని అంతర్జాతీయ సాహిత్య ప్రపంచం ముందు నిలబడాలి . 13 వ శతాబ్దం లో తిక్కన్న , 14 వ శతాబ్దం లో ఎర్రన్న మహాభారతాన్ని అనువదించడాన్ని పూర్తి చేసారు . ఈ ఇతిహాసం అప్పటి నుంచి ఇప్పటివరకు చరిత్ర లో నిలిచిపోయింది. 15 వ శతాబ్దం కవులు శ్రీనాధుడు , పోతన్న , జక్కన్న తమ రచలనలతో తెలుగు భాష కు ప్రాణం పోశారు. మరి ఆనాటి నుంచే మన భాష కు అంత ప్రాధాన్యం ఇస్తే నేడు మనం తెలుగుకు ఇచ్చే ప్రాధాన్యం మేంటి?
No comments:
Post a Comment